جمعه، فروردین ۱۶، ۱۳۸۷

مداد رنگی آسمان:

این زیبایی سن و سال نمی شناسه،در هر سنی که باشی بالا پایین می پری و به جنب و جوش می افتی.
بچه که بودم احساس می کردم می تونم روش سُر بخورم.
از هر زاویه نگاهش می کردم.
می رفتم این کوچه اون کوچه شاید بهش برسم...

خلاصه بعد مدت ها امروزدیدمش و دلم نیومد چیزی درموردش ننویسم .

هیچ نظری موجود نیست: