چون رود . . .

چون رود جاری باش
خاموش در شباهنگام
نترس از تاریکی
اگر در آسمان ستاره ایست،
تو نورش را بازتاب
و گر ابری گذرد از آن بالا ،
یاد آر که از آب است ابر ، همچون رود .
پس آنان را نیز با شادمانی بازتاب
درژرفنای آرام خویش

از تــــــو ...

. . . . .

آه ، از تو من چه رعنا می شوم

آه ، از تو من چه زیبا می شوم

عطر لبخند خدا می گیرم و شکل آواز پریها می شوم

. . . . .

گوسفندها، آدم می شوند!

تقدیم به عزیزانی که نمی خواهند گوسفند باشند .