شب بارانی من وتو

ساقی به نور باده برافروز جام ما	مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما
ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم	ای بی‌خبر ز لذت شرب مدام ما
هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق	ثبت است بر جریده عالم دوام ما
چندان بود کرشمه و ناز سهی قدان	کاید به جلوه سرو صنوبرخرام ما
ای باد اگر به گلشن احباب بگذری	زنهار عرضه ده بر جانان پیام ما
گو نام ما ز یاد به عمدا چه می‌بری	خود آید آن که یاد نیاری ز نام ما
مستی به چشم شاهد دلبند ما خوش است	زان رو سپرده‌اند به مستی زمام ما
ترسم که صرفه‌ای نبرد روز بازخواست	نان حلال شیخ ز آب حرام ما
حافظ ز دیده دانه اشکی همی‌فشان	باشد که مرغ وصل کند قصد دام ما
دریای اخضر فلک و کشتی هلال	هستند غرق نعمت حاجی قوام ما